น ม ส ด : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 66 / 1187

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงแสดงประเภทของปาฏิบุคคลิกทานและอานิสงส์ที่ได้ของแต่ละประเภทไว้ 14 ประการ ตามลำดับ ดังต่อไปนี้ อานิสงส์ของปาฏิบุคคลิกทาน 1. ให้ทานแก่สัตว์เดรัจฉาน ด้วยความเมตตาสงสาร ได้อานิสงส์ถ

บทความนี้กล่าวถึงประเภทของปาฏิบุคคลิกทานและอานิสงส์ที่ให้แก่มนุษย์และสัตว์ รวมถึงการให้สังฆทานแก่หมู่คณะพระสงฆ์ การให้ทานมีอานิสงส์แตกต่างกันตามผู้รับ ซึ่งนำไปสู่การพ้นทุกข์ในวัฏสงสาร ผู้ที่บริจาคทานด

1. การทำทานของเวลามพราหมณ์นี้ ย่อมได้อานิสงส์ถึงอสงไขยภพ 2. อานิสงส์ที่เวลามพราหมณ์ได้รับนี้ ยังสู้อานิสงส์ของผู้ถวายอาหารแด่พระโสดาบันบุคคลเพียง องค์เดียว และครั้งเดียวไม่ได้ 3. อานิสงส์ที่ได้รับจากก

การทำทานในศาสนาพุทธมีอานิสงส์มากมาย โดยเฉพาะการถวายอาหารแด่พระสงฆ์หรือพระอรหันต์ การถวายอาหารแด่พระโสดาบันและพระสกทาคามีก็ย่อมได้รับอานิสงส์มากกว่าการถวายพระอนาคามีหรือพระปัจเจกพุทธเจ้า ด้วยเหตุนี้ กา

6. เว้นบริโภคโภชนะในเวลาวิกาล คือ ตั้งแต่เที่ยงแล้วจนอรุณขึ้นมาใหม่ 7. เว้นจากการขับร้องประโคมดนตรี ดูการละเล่นต่างๆ อันเป็นข้าศึกแก่กุศล ตลอดจนลูบไล้ ทัดทรง ประดับตกแต่งร่างกาย ด้วยดอกไม้ ของหอม เครื

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับปาริสุทธิศีล ซึ่งเป็นศีลสำหรับผู้ที่มุ่งสู่ความบริสุทธิ์ในชีวิต โดยเฉพาะพระภิกษุในพระพุทธศาสนา มี 4 ประการ ได้แก่ ปาฏิโมกขสังวรศีล อินทรียสังวรศีล และอื่นๆ ที่ช่วยให้การปฏิบัติ

“ตัวเรานี้ได้รับศีลจากพระเถระผู้เป็นที่เคารพศรัทธาการจะมาล่วงละเมิดศีลเช่นนี้ช่างไม่สมควรเลย” เขาได้เสื้อมีดขึ้นถึง 3 ครั้ง แต่ในที่สุดก็ตกลงใจว่า “เราจะยอมสละชีวิต แต่จะไม่ยอมสละศีล” คิดได้ดังนี้จึงโ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการรักษาศีลในพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างเรื่องราวของจักกันอุบาสกที่เลือกปฏิบัติตามหลักศีลแม้ในสถานการณ์ที่กดดัน การละเว้นจากการทำบาปมีผลต่อจิตใจและคุณธรรมที่สูงส่ง นอกจากนี้ย

ดังนั้นการรักษาศีลข้อนี้จึงเป็นพุทธวิธีที่สำคัญในการกำจัด รสตัณหาให้เบาบางลงไปได้เป็นอย่างดี ทั้งยังเป็นประโยชน์ต่อร่างกายจากการตัดอาหารส่วนเกินออกไปโอกาสเกิดโรคภัยต่างๆ เช่น ความดันโลหิตสูง และยังส่ง

การรักษาศีลข้อนี้เป็นวิธีสำคัญในพุทธศาสนาในการลดตัณหาและสร้างประโยชน์ต่อสุขภาพ เช่น การลดโอกาสเกิดโรคภัยต่างๆ และเพิ่มพูนความสามารถในการปฏิบัติสมาธิภาวนา โดยเฉพาะการควบคุมอาหารและหลีกเลี่ยงการกระตุ้นท

7. นัจจะคีตะวาทิตะวิสูกะทัสสะนะ มาลาคันธะ วิเลปะนะ ธาระณะ มัณฑะนะ วิภูสะนัฏ ฐานา เวระมะณี สิกขาปะทัง สะมาทิยามิ (ข้าพเจ้าขอสมาทานสิกขาบท คือ เจตนาเครื่องงดเว้นจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี ดูการละเ

การรักษาศีล 8 หรืออุโบสถศีล ไม่เพียงแต่มีอานิสงส์ให้จิตใจสงบ ยังเป็นการลดช่องว่างระหว่างชนชั้น และเป็นการคุมกำเนิดตามธรรมชาติ พระพุทธเจ้าตรัสว่าอุโบสถมี 3 ประเภท คือ โคปาลกอุโบสถ นิคัณฐอุโบสถ และอริยอ

ซึ่งหมายถึงอาหาร) เพราะเห็นว่าอาหารเป็นสิ่งจำเป็นหลักในการดำรงชีวิตที่เกี่ยวพันกับมนุษย์ตั้งแต่แรก เกิดจนถึงวันที่ต้องหลับตาลาโลกนี้ไป 2.2 วัตถุประสงค์และความสำคัญ เพื่อให้วางแผนการใช้ปัจจัย 4 ได้อย่า

เนื้อหาเกี่ยวกับความสำคัญของอาหารในชีวิตมนุษย์ตั้งแต่เกิดถึงตาย โดยมีการชี้แจงวัตถุประสงค์และความสำคัญของปัจจัย 4 ซึ่งได้แก่ จีวร บิณฑบาต และ เสนาสนะ ตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในสัพพาสวสังวรสูตร

การนิมนต์ จะนิมนต์ด้วยวาจาก็ได้ แต่เพื่อความเหมาะสมและป้องกันการลืม ควรนิมนต์เป็น ลายลักษณ์อักษร เรียกว่า วางฎีกา ฎีกานั้นควรระบุข้อความโดยย่อ เพื่อกราบเรียนให้พระภิกษุสงฆ์ทราบ และเป็นความสะดวกแก่ทั้ง

เอกสารนี้อธิบายวิธีการนิมนต์พระภิกษุสงฆ์ที่เหมาะสม เป็นคู่มือในการจัดพิธีบุญ โดยรวมถึงการจัดทำฎีกานิมนต์ที่ชัดเจน เช่น การระบุวัตถุประสงค์ วัน เวลา สถานที่ จำนวนพระภิกษุ และการจัดพาหนะรับส่ง นอกจากนี้

5.9 มารยาทการยืน เดิน นั่ง 1. การยืน 1. การยืนตามลำพัง ควรให้เป็นไปในลักษณะสุภาพ สบาย ขาทั้งสองชิดกัน หรืออยู่ในท่าพักแขนปล่อยแนบลำตัว หรือจะ ประสานไว้ข้างหน้าเล็กน้อย จะยืนเอียงข้างนิดหน่อยก็ได้ แต่ต

การยืนควรมีท่าทางที่สุภาพ สบาย ขาทั้งสองชิดกัน สามารถยืนเฉียงเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่ ผู้มีอำนาจควรยืนในท่าทางที่ให้เกียรติ เช่น ยืนค่อมหรือประสานมือ การเดินให้มีความสุภาพ ควรรักษาท่าเดินและระยะห่างเมื

พระจักขุปาล : “พระเจ้าข้า ข้าพระองค์บวชแล้วแต่เมื่อแก่ ไม่สามารถ จะบำเพ็ญคันถธุระให้บริบูรณ์ได้ แต่จักบำเพ็ญวิปัสสนาธุระให้บริบูรณ์ ขอ พระองค์ตรัสบอกพระกรรมฐานแก่ข้าพระองค์เถิด” ในการศึกษาทั้ง 2 รูปแบ

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาในพระพุทธศาสนา ที่แบ่งเป็นสองรูปแบบคือคันถธุระ (การเรียนรู้ให้เข้าใจพระพุทธวจนะ) และวิปัสสนาธุระ (การปฏิบัติกรรมฐานและการทำสมาธิ) ซึ่งนำมาซึ่งประโยชน์ทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การ

...ดูก่อนสารีบุตร เมื่อบุคคลเสพธรรมารมณ์ที่รู้ได้ทางมโนแบบไร อกุศลธรรมทั้งหลายจะเจริญขึ้น แต่กุศลธรรมทั้งหลายกลับเสื่อมลง ธรรมารมณ์ที่รู้ได้ทางมโนแบบนี้ ไม่ควรเสพ ดูก่อนสารีบุตร แต่ว่าเมื่อบุคคลเสพธรร

บทนี้อภิปรายเกี่ยวกับการเสพธรรมารมณ์ในพระพุทธศาสนา โดยมีการแบ่งแยกระหว่างธรรมารมณ์ที่ส่งเสริมกุศลและอกุศลธรรม ภิกษุควรเรียนรู้ที่จะคิด พูด หรือกระทำสิ่งที่นำไปสู่โอกาสของการเกิดกุศลกรรมที่สูงขึ้น และล

สำหรับฆราวาส ก็อาศัยธรรมทั้ง 6 ประการมาใช้ในการประเมินคุณธรรมของตนเช่นกัน หากแต่ ขอบเขตในธรรมที่ใช้ประเมินนั้น จะแตกต่างกันบ้างเพราะความแตกต่างของวิถีชีวิต เช่น การประเมินเรื่องศีล ของพระภิกษุก็จะมุ่ง

เนื้อหาเกี่ยวกับการใช้ธรรมทั้ง 6 ประการในการประเมินคุณธรรมของฆราวาส โดยเน้นไปที่ศีลและการดำเนินชีวิตอย่างพอเพียง รวมถึงการจัดสรรเวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุด และการรู้จักบุคคลต่างๆ เพื่อพัฒนาตนเอง นอกจากน

กราบทูลถามปัญหาต่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 4.2 สามัญญผล...ปัญหาที่รอคำตอบ ครั้นพระเจ้าอชาตศัตรูได้รับพุทธานุญาตให้ทรงถามปัญหาได้ พระองค์จึงทรงเริ่มปัญหาว่า “ผู้คนทั่วไปต่างก็อาศัยความรู้ ความสามารถของตน ปร

ในบทนี้พูดถึงสมญานามของความรู้ที่แตกต่างกันระหว่างการใช้ชีวิตประจำวันและการออกบวช เพื่อหาคำตอบที่พระเจ้าอชาตศัตรูทรงถามพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเป็นการเสนอความเข้าใจผิดในประเพณีและคำสอนของครูทั้ง 6 ที่เ

9.11 การอบรมบุตรเป็นหน้าที่สำคัญของมารดาบิดา ดังได้กล่าวแล้วว่า กัลยาณมิตรชุดแรกของลูก คือพ่อแม่หรือผู้ปกครอง ที่ต้องเป็นผู้ปลูกฝัง โยนิโสมนสิการให้แก่ลูก ดังนั้นพ่อแม่ทุกคนจะต้องถือเป็นหน้าที่โดยตรงข

บทความนี้เน้นความสำคัญของการอบรมบุตรโดยพ่อแม่เป็นการปลูกฝังคุณธรรมตั้งแต่แรกเกิด ทั้งนี้การสร้างนิสัยที่ดีจึงเป็นภารกิจหลักของพ่อแม่ ข้อแนะนำเกี่ยวกับคุณธรรมสำคัญ เช่น ความรู้เกี่ยวกับพระพุทธศาสนา ศีล

ถ้ามีประเพณีที่ดีงามเช่นนี้เกิดขึ้นในสังคมของเรา มีคนตระหนักในเรื่องของบาปบุญมากขึ้น ปัญหายุ่งเหยิงร้ายแรงต่างๆ ในสังคมยุคโลกาภิวัตน์ของเรานี้ จะต้องลดลงอย่างแน่นอน 9.14 เกณฑ์วัดคุณภาพของคน ได้กล่าวแล

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีประเพณีดีงามในสังคม เพื่อลดปัญหาร้ายแรง และวิธีในการวัดคุณภาพของคน โดยเฉพาะในบริบทของนักเรียนและพระภิกษุ การมีโยนิโสมนสิการในการคิด พูดและทำเป็นสิ่งสำคัญ พร้อมคำแนะนำ

เหตุการณ์ปารองเท้าในประเทศอังกฤษและในอินเดียอาจจะไม่เกิดขึ้น หากไม่มีภาพข่าวการ ปารองเท้าเข้าใส่ประธานาธิบดี จอร์จ ดับเบิลยู บุช ในประเทศอิรัก เผยแพร่ไปทั่วโลก ด้วยเหตุนี้สื่อจึง มีผลต่อพฤติกรรมของคนเ

การแสดงออกของผู้คน เช่น เหตุการณ์การปารองเท้า เป็นผลกระทบจากสื่อที่แพร่หลาย โดยเฉพาะการสร้างแรงกระตุ้นในเยาวชน สื่อมวลชนควรเสนอข่าวดีและข่าวสร้างสรรค์ เพื่อกระตุ้นให้นำเสนอสิ่งที่ดีในสังคม ในขณะที่ผู้

ๆ พอดี คือมีสติดี ไม่ทำจนเลยเถิดไปจนเกิดความเสียหาย การรู้จักความพอดีนั้นสำคัญ แม้แต่ รับประทานอาหารหากกินมากจนเกินความพอดีก็จะอึดอัดทุกข์ทรมาน ไม่สบาย การปฏิบัติธรรมหรือ ทำงานต่าง ๆ ก็เช่นกัน หากหักโ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการมีความพอดีในชีวิต เช่น การรับประทานอาหารและการทำงานที่จะไม่ทำให้เกิดความทุกข์ทรมานและเหนื่อยล้า เน้นการปฏิบัติตามหลักทางสายกลางหรือมัชฌิมาปฏิปทา รวมถึงการศึกษาในพระพุทธศา

(1) กิเลสตระกูลโลภะ คำว่า โลภะ แปลว่า ปรารถนา ความอยาก และความต้องการ ได้แก่ กิเลสจำพวกที่ ทำให้จิตหิว อยากได้ของคนอื่น ผู้ที่ถูกโลภะครอบงำ แม้จะเป็นคนมั่งมีอยู่ดีกินดี ก็ยังรู้สึกว่าหิว ไม่รู้จักอิ่ม

บทความนี้สำรวจลักษณะและอำนาจของกิเลสสามประเภท ได้แก่ โลภะ โทสะ และโมหะ ซึ่งส่งผลกระทบต่อจิตใจและการกระทำของบุคคล โลภะเป็นความปรารถนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด โทสะเป็นความโกรธและความเกลียดชัง ขณะที่โมหะเป็นคว

-ทานมัย หมายถึง บุญสำเร็จด้วยการบริจาคทาน เช่น ตักบาตร ถวายปัจจัยไทยธรรม หมายรวมถึงการให้อภัยทาน และให้ความรู้ที่เรียกว่า วิทยาทาน หรือ ธรรมทานด้วย -สีลมัย หมายถึง บุญสำเร็จด้วยการรักษาศีล เช่น การรัก

เนื้อหานี้กล่าวถึงบุญและกรรมในพระพุทธศาสนา แบ่งออกเป็นบุญกิริยาวัตถุ ซึ่งประกอบด้วยทาน สีล และภาวนา โดยแต่ละประเภทมีบทบาทสำคัญในการลดกิเลสและส่งเสริมการปฏิบัติศีล การให้ทานถือเป็นการสร้างบุญที่ช่วยเสร

คือกิเลสน้อย สัตว์มีธุลีคือกิเลสมาก สัตว์มีอินทรีย์กล้า สัตว์มีอินทรีย์อ่อน....” จริตอัธยาศัยนี้เป็นสิ่งที่สัตว์โลกสั่งสมอยู่ในใจมาข้ามภพข้ามชาติ ดังนั้น โดยสรุปแล้ว สัตวโลกจึงหมายเอาการหยั่งรู้ใจของส

เนื้อหานี้กล่าวถึงจริตอัธยาศัยที่แตกต่างกันของสัตว์โลก ซึ่งถูกสั่งสมจากภพต่าง ๆ และต้องการการสอนธรรมที่ตรงตามจริตของทุกคน สิ่งที่เรียกว่าโอกาสโลก หมายถึงสถานที่อยู่ของสัตว์โลก รวมถึงจักรวาล พระสัมมาสั